Bülent ÖZCAN

 

FİLOZOFÇA

Gerçeğin gözü birdir, insanın gözü iki...

İnsanlar sevgiye hergün beş dakika ayırsalardı, ölüm belki de bu kadar karanlık olmazdı!..

Ölüm kaçınılmazdır, ölüm herkese; ancak, ölümü hak edip de ölenler, ölümsüzlerdir!..

Her ne kadar ileri görüşlü olursan ol; yine de, ilerinin ilerisi olduğunu unutma!..

İnsan olmadan sanatçı olunamaz!..

 

ŞİİR VE ŞAİR ÜZERİNE...

Hiçbir şey yoktu şiirden önce... Ve şiir insanı yarattı!..

Sözcüklere ruh verme sanatıdır şiir; ki, okudukça canlanır sözcükler...

Şiirde yine “şiir” aranır!

Şiiri tanımlamaya çalışmak, gökyüzüne merdiven kurmaya benzer.

Bir yapıdır şiir; Çin Seddi gibi bir yapı; öyle ki, gönül gözüyle, ta uzaydan bile görülebilir!

Şiiri şiirle tartın, şairi şiirle tartın; şaire değil, şiire bakın!..

Her şiir kendine kalır...

Şiir yama tutmaz.

Övgü duvarını aşan şair, şairdir!

Şair, sürekli yazmak zorunda değildir; mümkünse, şiir(!) yazmak zorundadır!

Nedir ah bu şiirin şairlerden çektiği; ki, şiiri yazarlar boyuna!..

Ölüm işlemez şaire, işlerse bir hüzün işler!..

 

= ŞİİR

Şair + Şiir = Şiir
Şiir + Şair = Şiir
Şair + Şair = Şiir
Şiir + Şiir = Şiir

Bülent ÖZCAN

 

ŞİİR BİR

Şiir bir gök-
kuş-ağı altından
geç-en şairdir.

Bülent ÖZCAN 

 

BİR METEOR YAĞMURU ŞİİR

Her sözcük bir
meteortaşı
çarpar yüreğine şairin...

Bülent ÖZCAN

 

 

SÖZCÜKLER ÜZERİNE…

* Sözcüklerdir asıl yaşadığımız.
* “Acı”, bir sözcük; “hüzün”, bir sözcük; ölüme yakın… “Ölüm” bir sözcük, kendine uzak...
* Biri sözcükleri uyandırmalı, her sözcük kendi olmalı...
* Bir sözcüklük işiniz kaldı dedim onlara, güldüler; O bir sözcüğün gücünü bilmediler, küçümsediler! Sözcüklerin de onlara güldüğünü görmediler!..
* Siz, hiç, bir sözcükle seviştiniz mi ya da yolculuk ettiniz mi bir sözcükle?...
* Sesleri seviştiremezsiniz sözcükleri selamlamadan…
* Önce bir sözcüğü dost tutun kendinize, sonra başka bir sözcüğü fısıldayın bir sözcüğe; göreceksiniz sözcüklerin çoğaldığını hızla…
* Sözcükleri kanatmanın zamanı şimdi...
* Bir sözcüklük seviş benimle...
* Bir sözcükten bir sözcüğü at, iki sözcük kalır.
* Bugün sözcük kullanmıyorum: Sözcük-siz-im!..


YİTİP GİDEN ZAMANI ARADIM SÖZCÜKLERDE

Yitip giden zamanı aradım sözcüklerde,
Hüzüne çıktı adım, kanadım sözcüklerde...
Bir sözcükle kuruldu evren salt bir sözcükle
Ki çözdükçe gizini çoğaldım sözcüklerde...

7 Eylül 1996, Gaziantep

Bülent ÖZCAN